Σήμερα, στο αμφιθέατρο του ιστορικού Νοσοκομείου του Αιγινητείου έχουμε την τύχη να είναι ομιλητές συνεργάτες, καθηγητές και δάσκαλοί μας σε μία Ημερίδα αφιερωμένη στον Karl Jaspers, μία πολύπλευρη προσωπικότητα του περασμένου αιώνα –εκτός από ψυχίατρος ήταν και φιλόσοφος–, με αφορμή τα εκατό χρόνια από την έκδοση του κλασικού βιβλίου του Γενική Ψυχοπαθολογία.

Οι παρεμβάσεις στην ημερίδα θα αναδείξουν κάποια κεντρικά σημεία από τη φιλοσοφική σκέψη του Κ. Jaspers σε ό,τι αφορά την ψυχιατρική και την ψυχοπαθολογία και επίσης να σκιαγραφήσουν την επιρροή της σκέψης του στην πορεία της Ψυχιατρικής και ειδικότερα στη διαμόρφωση των κλινικών διαγνωστικών κριτηρίων που κωδικοποιήθηκαν στη συνέχεια τόσο από την Αμερικανική Ψυχιατρική Εταιρεία (από το DSM 1 το 1952 στο DSM 5 το 2013) όσο και τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (από το ICD 9 το 1979 στο ICD 10 το 1990 και το ICD 11, που αναμένεται τα προσεχή χρόνια). Η επιρροή αυτή πέρασε σε μεγάλο βαθμό και μέσα από το έργο του στενού συνεργάτη του, Kurt Schneider, αλλά και πολλών άλλων επιφανών ερευνητών και κλινικών ψυχιάτρων. Οι άλλες εισηγήσεις στην ημερίδα αναφέρονται στη σύνδεση της αρχαίας ελληνικής γραμματείας και του έργου του Jaspers, με σύγχρονα δεδομένα από τη λειτουργία του Κεντρικού Νευρικού Συστήματος, και στη διατριβή του Jaspers επιτρέποντάς μας να γνωρίσουμε τη σκέψη του στη μελέτη κλινικών περιπτώσεων που αφορούν την κλινική ψυχιατρική και συγχρόνως την ψυχιατροδικαστική και τη θέση του ως ηθικό υποκείμενο, εισάγοντάς μας στο μείζον ζήτημα της ακέραιης στάσης του απέναντι στον εθνικοσοσιαλισμό. Στο αφιέρωμα περιλαμβάνεται ένα ακόμα κείμενο του ίδιου του Jaspers, «Ο ιατρός την εποχή της τεχνολογίας», που δεν ανακοινώθηκε στην ημερίδα, αλλά προτάθηκε από συμμετέχουσα σε αυτή και έγινε δεκτό λόγω του ιδιαίτερου ενδιαφέροντος που παρουσιάζει.

Προφανώς, το αφιέρωμα αυτό δεν αποτελεί παρά ένα πρώτο, ελπίζουμε αρκετά ολοκληρωμένο, ερέθισμα για την απαραίτητη μελέτη της συνεισφοράς του Κarl Jaspers στην ψυχιατρική και την ψυχοπαθολογία. Στη διεθνή βιβλιογραφία, επιφανείς ερευνητές προτείνουν την εμβάθυνση στη μελέτη της φαινομενολογίας και την (επαν)ένταξή της στην κλινική και την ερευνητική διαδικασία, όχι βέβαια παραμένοντας σε προηγούμενα στάδια της ανάπτυξης της φαινομενολογίας, που ο ίδιος ο Jaspers θεωρεί ως τα πρώτα της βήματα, αλλά συνυπολογίζοντας όλες τις νέες κατακτήσεις της έρευνας του ΚΝΣ και τα εργαλεία που αναπτύχθηκαν για την κωδικοποίηση της κλινικής έρευνας. Βέβαια, πρωταρχική αρχή αυτής της πορείας προς μια ολοκληρωμένη κατανόηση και αντιμετώπιση των ψυχικών νοσημάτων είναι και η εξατομικευμένη προσέγγιση της υποκειμενικής εμπειρίας των ασθενών.