«Πριν από τη Συσκευή που Επιδρά ο Τάουσκ είχε ασχοληθεί με το ζήτημα των ψυχώσεων σε τουλάχιστον δύο περιπτώσεις: στο Παραλήρημα των Αλκοολικών (1915) κα αναφορικά με το ζήτημα της ύπαρξης Ψυχώσεων του Πολέμου (1916). Η Συσκευή που Επιδρά (1919) όμως αποτελεί το κατεξοχήν κλινικό δοκίμιο που πραγματεύεται το πρό-βλημα της σχιζοφρένειας και ως τέτοιο, μάλλον, το πρώτο στην ιστορία της ψυχανάλυσης».

[Από την εισαγωγή του Χ. Ν. Τσαμπρούνη]

«Η πρώτη μετάφραση αυτού του άρθρου του Tausk στα Γαλ-λικά συμπεριλήφθηκε στο τεύχος IV του περιοδικού La Psychanalyse, το οποίο ήταν αφιερωμένο στις ψυχώσεις, μαζί με το άρθρο του Lacan του 1957-1958 με τίτλο «Προκαταρκτική ερώτηση για κάθε δυνατή θεραπεία στην ψύχω-ση», ένα άρθρο της Gisela Pankow γύρω από τη θεραπεία μίας περίπτωσης χρόνιας ψευδαισθητικής ψύχωσης με τη μέθοδο της δυναμικής δόμησης, καθώς και αρκετά άλλα άρ-θρα γύρω από τη ψυχαναλυτική θεραπεία των ψυχώσεων. Αυτή η μετάφραση συνιστά, επίσης, μία αναγνώριση της συνεισφοράς του Tausk στην ψυχαναλυτική θεραπεία των ψυχώσεων από τους ψυχαναλυτές της νεοσύστατης Société française de psychanalyse, εκδότη του εν λόγω περιοδικού η οποία συγκέντρωνε αυτούς που έμελλε να καθορίσουν τη γαλλική ψυχανάλυση των επόμενων δεκαετιών».

[Από το επίμετρο του Γ. Δημητριάδη]