Στο πλαίσιο του εκπαιδευτικού προγράμματος «Εισαγωγή στην Παιδοψυχιατρική της Βρεφικής και της Νηπιακής Ηλικίας» – Β΄ κύκλος, του ακαδημαϊκού έτους 2009-2010, διοργανώθηκε το Σάββατο 24 Απριλίου 2010, στη Θεσσαλονίκη (Βαφοπούλειο Πνευματικό Κέντρο), η Διεπιστημονική Ημερίδα με διεθνή συμμετοχή και θέμα: «Μικρά παιδιά σε κίνδυνο: συνθήκες εγκατάλειψης, παραμέλησης και κακοποίησης. Ζητήματα ιστορίας, φροντίδας και θεραπείας». Στόχος της συνάντησης αυτής ήταν η δημιουργία ενός δικτύου συνεργασίας των Εταιριών Ψυχικής Υγείας των Βρεφών (W.A.I.M.H.) χωρών της Μεσογείου.

Η ημερίδα, η οποία συνδιοργανώθηκε από την Υπηρεσία Παιδιού και Εφήβου της Γ΄ Πανεπιστημιακής Ψυχιατρικής κλινικής του Νοσοκομείου ΑΧΕΠΑ και την Ελληνική Εταιρία για την Ψυχική Υγεία των Βρεφών (μέλος της W.A.I.M.H.), εντάσσεται σε ένα εκπαιδευτικό πρόγραμμα, αλλά και σε μια ιστορία.

Βασικοί σταθμοί υπήρξαν δύο διεπιστημονικές ημερίδες, η πρώτη στη Θεσσαλονίκη με θέμα: «Διακίνηση και τοποθέτηση παιδιών» (18/10/2000) και η δεύτερη στον Βόλο με θέμα: «Ιστορία, Τραυματικό Βίωμα, Παιδική ηλικία» (1/6/2002).¹ Σε αυτές τις δύο συναντήσεις επιχειρήθηκε η σύνθεση της κλινικής εργασίας με παιδιά σε δύσκολες ψυχοκοινωνικές συνθήκες, η ανταλλαγή απόψεων με επαγγελματίες της ψυχικής υγείας, της υγείας του παιδιού και της κοινωνικής εργασίας και ο γόνιμος διάλογος με άλλες επιστήμες που διαπραγματεύονται συναφή πεδία (Νομική, Ιστορία, Κοινωνική Ανθρωπολογία) και που ανοίγουν ορίζοντες κατανόησης για τη δουλειά μας. Μια δουλειά που μας εμπλέκει στην ιστορία των ανθρώπων και μέσα από κάθε προσωπική ιστορία στην Ιστορία και την Κοινωνία γενικότερα.

Στη συνάντηση του Απριλίου επιχειρήθηκε και μια διεύρυνση των γεωγραφικών οριζόντων, μια προσπάθεια ανταλλαγών με ανάλογες εμπειρίες από το χώρο της Μεσογείου, προσπάθεια που εγκαινίασε τον Σεπτέμβριο του 2009, στο Ισραήλ, η παιδοψυχίατρος Miri Keren, μέσω της W.A.I.M.H. Ο χώρος της Μεσογείου αποτελεί στις μέρες μας μια γεω-πολιτισμική ενότητα (π.χ. σε κάποιες μουσικές εκφάνσεις του²), αλλά και ένα ζητούμενο (π.χ. στις πολιτικές του περιπέτειες). Τι αποτελεί όμως σε ένα επίπεδο πρακτικών φροντίδας των μικρών παιδιών και πόσο κοντά θα μπορούσαν να μας φέρουν ερωτήματα σαν και αυτό;

Οι εργασίες της ημερίδας ήταν πολύ πλούσιες και ενθαρρυντικές (ήδη προγραμματίζεται μια μορφή συνέχειας στην Αθήνα το 2011), καθώς επέτρεψαν περάσματα από την ιστορική και κοινωνική έρευνα στα ζητήματα μιας καθημερινής κλινικής δουλειάς που δυνάμει αφορά όλους μας σε πολλά επίπεδα, και ελπίζω και το αντίστροφο, δηλαδή τον εμπλουτισμό του προβληματισμού των ερευνητών μέσα από τον θεραπευτικό κόπο και τα κλινικά διλήμματα.

Η πραγματοποίηση της ημερίδας και η παρουσίαση των πρακτικών είναι το αποτέλεσμα μιας συλλογικής δουλειάς³ που προσπαθεί να διατηρήσει την ανεξαρτησία της σε οργανωτικό⁴ και επιστημονικό επίπεδο.