Στα μέσα του καλοκαιριού του 2003 χάσαμε πρόωρα έναν καλό φίλο, τον σεμνό στοχαστή, ψυχίατρο και ψυχαναλυτή, τον ακάματο συγγραφέα και ποιητή Μάριο Μαρκίδη. Θα θυμόμαστε πάντα ότι συντασσόταν με εκείνους που έβλεπαν στη γλώσσα τον ρυθμιστικό παράγοντα της υποκειμενικότητας που ήταν το αντικείμενο της επιστήμης και της τέχνης του. Αυτονόητα, η σημερινή πρωινή συνεδρίαση που είναι αφιερωμένη στη μνήμη του, περιλαμβάνει δύο Στρογγυλά Τραπέζια που πραγματεύονται το θέμα της γλώσσας.