Το βιβλίο πραγματεύεται το ρόλο του θεατρικού παιχνιδιού, του παραμυθιού και της μαριονέτας στην ψυχοπαιδαγωγική και θεραπευτική επανεκπαίδευση παιδιών και εφήβων με μαθησιακές δυσκολίες. Στο θεωρητικό μέρος οριοθετούνται και αναλύονται βασικές έννοιες προερχόμενες από τη γνωστική ψυχολογία και την ψυχαναλυτκή θεωρία, οι οποίες συγκροτούν την επιστημολογική σκευή του πονήματος. Στο κλινικό μέρος παρουσιάζεται μια μέθοδος θεραπευτικής προσέγγισης των παιδιών με μαθησιακές δυσκολίες, η οποία ερείδεται στην έννοια του σωματικού εγώ, της συμβολικής λειτουργίας, του ενδιάμεσου-μεταβατικού χώρου και, τέλος, του σωματικού σχήματος και της εικόνας του σώματος. Με τα λόγια του συγγραφέα: «διερευνώνται ο ρόλος και η χρησιμότητα της αναπαράστασης στη δόμηση της ενδο-ομαδικής επικοινωνίας», όπως και «οι συνθήκες παραγωγής των αναπαραστάσεων μέσα στο συμβολικό παιχνίδι, ο αυτοπροσδιορισμός του παιδιού μέσα από τα σταθερά σημεία αναφοράς του επί του σώματός του». Στο πέρας των συνεδριών, τα παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες και προβλήματα συμβολοποίησης θα είναι σε θέση: να χρησιμοποιούν το σώμα τους στην επικοινωνία τους με τους άλλους, να μεταβαίνουν από την κυριολεκτική στη μεταφορική σημασία της γλώσσας, να έχουν καλό χωροχρονικό προσανατολισμό, να βελτιώσουν τις επικοινωνιακές τους δεξιότητες, να αναδομούν την πραγματικότητα διαμέσου του χώρου, του χρόνο, της αιτιότητας και να διακρίνουν το εγώ του από το μη εγώ τους (ρόλος). Σημαντική είναι εδώ η θέση του ενήλικου-εμψυχωτή ως «δυνητικού διαμεσολαβητή» καθώς το παιδί προχωρά, μέσα από το θεατρικό παιχνίδι, στο «δυνητικό επίπεδο γνωστικο-συναισθηματικής του ανάπτυξης».